วิธีจำชื่อและใบหน้า
หากต้องการจำชื่อ ก่อนอื่นต้องรับชื่อให้ได้: ฟังให้ดี พูดทวน และใช้ชื่อนั้นหนึ่งครั้ง จากนั้นเชื่อมชื่อกับใบหน้า: เลือกลักษณะเด่นหนึ่งอย่าง เปลี่ยนชื่อเป็นภาพที่จับต้องได้ซึ่งเสียงคล้ายชื่อนั้น แล้วนึกภาพนั้นไว้บนลักษณะเด่น นึกชื่ออีกครั้งในวันเดียวกันและอีกไม่กี่วันต่อมา
§ 1ทำไมชื่อจึงหลุดหายไป
ชื่อจำยากด้วยเหตุผลง่าย ๆ คือชื่อเป็นสิ่งที่ตั้งขึ้นตามใจ ใบหน้าไม่ได้บอกเลยว่าเจ้าของชื่อคือสมใจหรือมาลี และในตอนที่ได้รับการแนะนำ ความสนใจของคุณมักอยู่ที่บทสนทนา ไม่ใช่ที่ชื่อ ชื่อที่ลืมไปหลายชื่อไม่เคยถูกบันทึกไว้อย่างดีตั้งแต่แรก
ทางแก้คือให้ความหมายกับชื่อ และผูกไว้กับลักษณะบางอย่างของคนคนนั้นที่คุณจะได้เห็นอีก นี่คือหลักการเดียวกับ Memory Palace: สิ่งที่ตั้งขึ้นตามใจจะจำได้เมื่อถูกเปลี่ยนเป็นภาพและผูกไว้กับตัวชี้นำ
§ 2วิธีจับคู่ใบหน้ากับชื่อ
เทคนิคดั้งเดิมนี้มีสามส่วน McCarty (1980) พบว่าต้องมีครบทั้งสามส่วนจึงจะได้ผล:
- ลักษณะเด่นหนึ่งอย่าง มองใบหน้าแล้วเลือกสิ่งหนึ่งที่สะดุดตา เช่น หน้าผากกว้าง แว่นกลม คิ้วหนา
- สิ่งที่จับต้องได้แทนชื่อ เปลี่ยนชื่อเป็นสิ่งที่นึกภาพได้ซึ่งเสียงคล้ายหรือมีความหมาย เช่น ชื่อธนาอาจกลายเป็นตึกธนาคาร ส่วนชื่อมะลิก็เป็นดอกไม้อยู่แล้ว
- ภาพที่เชื่อมทั้งสองเข้าด้วยกัน นึกภาพสิ่งที่แทนชื่อกำลังทำอะไรบางอย่างบนลักษณะเด่น เช่น ตึกธนาคารจิ๋วตั้งอยู่กลางหน้าผากกว้าง มีคนต่อแถวเข้าไปฝากเงิน
McCarty ยังพบว่าลักษณะหนึ่งจะเป็นตัวชี้นำที่ดีกว่าเมื่อมันโดดเด่นท่ามกลางใบหน้าที่คุณกำลังจำ ลักษณะที่หลายคนมีร่วมกัน เช่น ผมดำในห้องที่เต็มไปด้วยคนผมดำ เป็นตัวชี้นำที่อ่อน
§ 3ขั้นตอนในตอนที่พบใครสักคน
- ช้าลงและฟัง ถ้าได้ยินชื่อไม่ชัด ให้ถามอีกครั้ง ถามตอนนี้ง่ายกว่าถามทีหลัง
- พูดทวนชื่อ: “ยินดีที่ได้รู้จัก คุณแบงก์” ถ้าชื่อไม่คุ้นหู ให้ถามวิธีสะกด
- เลือกลักษณะเด่นบนใบหน้าหนึ่งอย่างระหว่างที่คุยกัน
- สร้างภาพ: สำหรับคุณแบงก์ นึกภาพธนบัตรงอกออกมาจากเคราของเขา
- ใช้ชื่ออีกครั้งก่อนแยกจากกัน แล้วนึกใบหน้าและชื่ออีกครั้งในไม่กี่นาทีต่อมา
- หลังจากนั้นจดชื่อไว้พร้อมสถานที่ที่พบกัน โน้ตสั้น ๆ คือสิ่งที่คุณนำมาทบทวนได้
§ 4การจำคนเป็นกลุ่ม
เมื่อเจอคนเป็นกลุ่ม ให้แต่ละคนมีจุดของตัวเองด้วย จัดให้ทุกคนนั่งในห้องในจินตนาการ หรือวางภาพของแต่ละคนไว้ที่จุดในวังตามลำดับที่คุณพบ ไล่รายชื่อหนึ่งครั้งระหว่างช่วงพัก และอีกครั้งตอนจบ สำหรับทีมหรือชั้นเรียนที่คุณจะได้เจออีก ให้นึกชื่อในวันถัดไปและอีกไม่กี่วันต่อมา การทบทวนแบบเว้นระยะคือสิ่งที่แยกระหว่างการรู้ชื่อคืนนี้กับการรู้ชื่อเดือนหน้า
§ 5เคล็ดลับที่ใช้ได้จริง
- อย่าพยายามจำทุกชื่อในงานใหญ่ เลือกเฉพาะคนที่คุณจะได้พบอีก
- ชื่อที่มีความหมายอยู่แล้วจำง่าย เช่น มะลิ ฟ้า ส้ม ใช้ความหมายนั้นได้เลย
- สำหรับชื่อจากภาษาที่คุณไม่ได้พูด ให้ใช้สิ่งที่ชื่อนั้นฟังดูคล้ายในหูคุณ ไม่มีใครเห็นภาพนั้นนอกจากคุณ
- เก็บภาพไว้เป็นเรื่องส่วนตัวและไม่ใจร้าย ภาพเหล่านี้เป็นเครื่องมือช่วยจำ ไม่ใช่การตัดสินใคร
- ถ้าลืม ให้บอกตรง ๆ และถามอีกครั้ง การเข้ารหัสรอบสองพร้อมภาพที่ดีมักจะติดแน่น
§ 6ทำให้จำชื่อได้นาน
ชื่อที่คุณจำได้ดีในงานเลี้ยงก็อาจหายไปภายในหนึ่งเดือนหากไม่เคยนึกถึงอีก การดึงความจำ (retrieval) ที่กระจายไปตามเวลาคือสิ่งที่รักษาความจำทุกอย่างไว้ รวมถึงชื่อด้วย การทบทวนวรรณกรรมขนาดใหญ่เรื่องการฝึกแบบกระจาย (distributed practice) ของ Cepeda และคณะ (2006) พบว่าการเรียนในปริมาณเท่ากันแต่กระจายตามเวลาให้ผลการจำดีกว่าการอัดเรียนรวดเดียว สำหรับชื่อ นั่นหมายถึงการนึกใบหน้าและชื่ออีกครั้งหลังหนึ่งวัน หลังไม่กี่วัน และหลังไม่กี่สัปดาห์
คำถามและคำตอบ
มีเคล็ดลับจำชื่อได้ทันทีไหม
ไม่มีวิธีไหนได้ผลถ้าไม่ใส่ใจ ขั้นตอนที่เร็วที่สุดและเชื่อถือได้คือ พูดทวนชื่อ เลือกลักษณะเด่นหนึ่งอย่าง และนึกภาพของชื่อไว้บนลักษณะนั้น ทั้งหมดภายในนาทีแรก
ถ้าชื่อนึกเป็นภาพไม่ออกล่ะ
แยกชื่อเป็นเสียงแล้วใช้คำใดก็ได้ที่ใกล้เคียง เช่น Kowalski อาจกลายเป็นโค (วัว) ที่กำลังเล่นสกี ภาพไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ ขอแค่ดึงเสียงของชื่อกลับมาได้
ใช้กับใบหน้าที่เห็นแค่ในรูปถ่ายได้ไหม
ได้ วิธีนี้ต้องการแค่ใบหน้าและชื่อ ไม่จำเป็นต้องพบตัวจริง การฝึกกับรูปถ่ายเป็นวิธีที่ดีในการทำให้เร็วขึ้น
จะจำชื่อไว้ได้หลายเดือนอย่างไร
นึกชื่อในช่วงห่างที่ยาวขึ้นเรื่อย ๆ: วันถัดไป หลังไม่กี่วัน หลังไม่กี่สัปดาห์ การดึงความจำแบบเว้นระยะรักษาชื่อไว้ได้แบบเดียวกับความจำอื่น ๆ